Ik ben een paar dagen behoorlijk van slag geweest, want onze kat Mijnheer (die mooie zwarte) was verdwenen.
We hadden hem gekregen van onze zoon omdat deze in Amsterdam op een flat ging wonen en een kat paste daar niet bij.
Overal hebben we gezocht en geroepen, allerlei instanties gebeld, het mocht niet baten.
Na twee dagen en nachten kwam Mijnheer 's ochtends weer binnen lopen alsof er niets gebeurd was.
Bijzondere wezens, die katten.
Ik was zo blij dat ik het van de daken heb getwitterd.
Chatten
Chatten deed ik al enige tijd met collega's via g-mail.
Wel leuk om te zien wie er online zijn als je met de dingen bezig bent.
Maar ook vaak zocht ik geen contact, omdat ik op wou schieten met mijn cursus.
Dat is ook niet echt Web 2.0 denk ik, waarbij je alles moet delen.
Maar ik vind de berichtjes die je via chat uitwisselt ook niet zo belangrijk.
Een paar keer heb ik geprobeerd te chatten met Pro Biblio over een bepaald probleem,
maar het contact is niet tot stand gekomen.
Toen heb ik het zelf maar uitgezocht.
De chatknop staat nu op mijn blog.
Later kreeg ik een waarschuwing dat er een gastchatter was en dat ik op moest
passen wat ik zei.
De gast was ook weer snel verdwenen. Spannend!
Chatten met de bibliotheek.
Sommige vragen van lezers lenen zich wel voor chat.
Alleen als het antwoord kort is, kun je een vraag via chat beantwoorden.
Of zoals bij Al@din de vragen beantwoord werden, via links naar websites, dat
kan ook kort en bondig.
Anders kun je beter e-mail gebruiken.

Fijn dat Mijnheer weer thuis is!!! Misschien durfde hij eerst niet omdat hij bang was van de vreemde Twittergeluiden in huis?
BeantwoordenVerwijderenWat knap dat jij in één keer het leuke venstertje in je blog hebt gekregen. Daar heb ik nou bloed zweet en tranen voor nodig gehad!
Wat bedoel je met dat chatten niet echt web 2.0. is?
BeantwoordenVerwijderen